Ohrenbetäubender Nachklang

Interview mit Yiannis Aggelakas, Musiker

Am 4. 11. wird Yiannis Aggelakas im Berliner SO 36 auf Einladung von Mixing Roots Productions den Saal rocken. Der Singer/Songwriter, legendär geworden durch die Rockband „Trypes“, ist seit einigen Jahren solo mit immer neuen musikalischen Partnern unterwegs. Neugierig, experimentierfreudig, radikal und mit seinem unverwechselbaren Schlafzimmerblick mischt er die griechische Musikszene immer wieder auf. diablog.eu stellte dem Ausnahmekünstler im Vorfeld ein paar Fragen…

IMG_0267

Du lebst in Thessaloniki und auf Kreta und vermeidest elegant den Wasserkopf Athen. Was spielen diese Orte für dich für eine Rolle?

Von den großen griechischen Städten – und insbesondere von Athen – fühlte ich mich immer schon gestresst. Und jetzt in der Krise, die ja schon jahrelang anhält, ist es umso dringender nötig, ein paar Werte zu verteidigen. Das heißt, dem persönlichen Zeitgefühl zu folgen, das Verhältnis zur Natur zu pflegen, einen kühlen Kopf zu bewahren und die befreiende Wirkung von Musik, Schreiben und Kreativität zu spüren. Ich brauche die Berge und das Meer, damit ich etwas Neues zu sagen habe, wenn ich meine Freunde wiedertreffe.

IMG_5067 copy

Du versuchst, dich vom Diktat der Plattenfirmen und des Musikmarketings zu befreien. Welches Projekt verfolgst du mit deinem eigenen Studio und der Website alltogethernow.gr, deren Name ja auch Programm ist? Können Interessierte auch aus dem deutschsprachigen Raum über diese Seite bestellen?

Es ist eine Frage der Selbstachtung. Es ist für mich besser, Produktion, Geschäftsführung, Herstellung und Vertrieb meiner Platten und Bücher selbst zu managen. Dabei unterstützen mich die Leute von alltogethernow. Dadurch haben wir die Chance, unsere irritierende Ästhetik zu bewahren, unter die Leute zu bringen und ein relativ großes Publikum zu erreichen. Und das in einem Land, wo die Mainstream-Musikindustrie in den letzten Jahrzehnten alles daransetzt, das großartige Kulturgut des populären griechischen Liedes zu zerstören und massentauglichen Schrott zu progagieren. Auf unserer Website kann man sich unsere Platten anhören und bestellen.

IMG_0111

Du gehst streng ins Gericht mit dem aktuellen griechischen Musikgeschmack. Dein Urteil ist vernichtend: Du sprichst vom Karzinom der neugriechischen Musikkultur, das durch die Geldgier der Plattenfirmen und die Machtgier der Massenmedien entstanden sei. Aber unter falschem Schmuck und dicker Schminke blinkt der Schatz der authentischen Populärkultur (Rebetiko, Volkslied). Was können Künstler tun, um diesen Schatz zu heben? Liegt die Lösung darin, diese Musiktradition aufzugreifen und neu zu interpretieren, wie du es auch mit Rebetiko-Klassikern und der kretischen Musik tust?

Künstler sollten sich – und zwar jeder auf seine Art – für tief gehende, ehrliche und schöne Werke engagieren. In den „goldenen“ 90-Jahren jagten die Leute in meinem Land nur noch dem Geld und dem vergänglichen Ruhm hinterher. Das war geschmacklos, zynisch, orientierungslos und zu kurz gedacht. Reflexartig habe ich mich damals am Schatz der Rebetiko-Lieder und der traditionellen Musik orientiert und dort Gefühl, Kraft und Inspiration gefunden. Dadurch konnte ich mit dieser Tradition in Kontakt treten. Ich konnte mir selbst eingestehen, dass ich ihre magischen Melodien und urtümlichen Rhythmen bewundere. Und ich konnte mich auf die Fantasievorstellungen einlassen, die diese Tradition mit ihrer sozusagen „intergalaktischen“ Dynamik, die jenseits von Raum und Zeit wirkt, in mir wachgerufen hat. Ich spürte, dass die Rückbesinnung auf diesen lebendigen kulturellen Speicher mein kleiner, persönlicher Widerstand war, den ich leisten musste.

16052011089

Fühlst du dich als Dichter oder Liedermacher?

Der Ursprung sowohl meiner Texte als auch meiner Lieder liegt in der Musik. Ich fühle mich im allgemeinen wie im konkreten Sinne als Musiker.

Vielleicht lachst du darüber, aber deine Texte erinnern mich an Kostas Karytakis, an den griechischen Baudelaire. Du selbst hast für ein Rimbaud-Projekt Texte aus „Eine Zeit in der Hölle“ gelesen. Was sagen dir diese Dichter?

In meiner Jugend haben mich diese Texte wachgerüttelt. Und ihr Nachklang wird im Lauf der Jahre immer intensiver, ja, ohrenbetäubend laut.

Anemos In der Nacht der Anderen

Keiner hört, keiner wacht auf      Nur unsere Herzen klingen, sonst nichts      Es ist Zeit, dass du mir sagst      Es ist Zeit, dass du mir sagst      Was wir suchen in der Nacht der Anderen      Keiner spricht, keiner antwortet      Stumme Schatten schlafwandeln auf dem Eis      Es ist Zeit, dass du mir sagst     Es ist Zeit, dass du mir sagst      Was wir suchen in der Nacht der Anderen

Anases

Der Atem der Wölfe

Es ist der Atem der Wölfe, der in meinem Körper kreist      Es ist der Atem der Wölfe, der unter meinem Bett schlaflos wacht      Es ist der Atem der Wölfe, der vor meiner Tür innehält      Es ist der Atem der Wölfe, der mein wildes Land beherrscht      Doch ist es keine Krankheit, die mein Hirn überschattet und meine Beine beschwert

Anifora-LP-Cover-red

Wer brennt heut Nacht?

Ich steh allein und ausgedörrt      am Brunnen der Welt      weiß nicht mal, ob’s draußen hell ist      oder ob Dunkelheit herrscht      Aber die Nacht heut ist süß     wie Medizin, wie Streicheln     und der Wind treibt herüber     Aschenduft     Wer brennt heut Nacht     und die Stadt riecht plötzlich nach Liebe?

Fotos: Simos Saltiel. Leider sind die ersten beiden Lieder auf youtube nicht in guter Qualität verfügbar, ein kleiner Trost und Vorgeschmack auf das Konzert findet sich hier.

Schreibe einen Kommentar

Απόηχος εκκωφαντικός

Συνέντευξη με τον Γιάννη Αγγελάκα, μουσικό

Στις 4/11 ο Γιάννης Αγγελάκας θα απογειώσει, μετά από πρόσκληση των Mixing Roots Productions, το «SO 36» στο Βερολίνο. Ο τραγουδιστής/τραγουδοποιός, που έγινε θρύλος με το συγκρότημα ροκ «Τρύπες», είναι εδώ και μερικά χρόνια σόλο καθ΄ οδόν με όλο και νέους μουσικούς. Με φιλοπεριέργεια, τη χαρά του πειραματισμού, τη ριζοσπαστική στάση και ένα σαγηνευτικό-καταχθόνιο βλέμμα αναστατώνει ξανά και ξανά την ελληνική μουσική σκηνή. Πριν τη συναυλία το diablog.eu τού έθεσε μερικές ερωτήσεις.

IMG_0267

Ζεις στη Θεσσαλονίκη και στην Κρήτη αποφεύγοντας με χάρη την υδροκέφαλο Αθήνα. Τι ρόλο παίζουν για σένα αυτά τα μέρη;

Πάντα ένοιωθα οι μεγάλες πόλεις της Ελλάδας – και ιδιαίτερα η Αθήνα – να με αγχώνουν. Και σήμερα στην κρίση, που κρατάει τόσον καιρό, χρειάζεται ακόμα περισσότερο να υπερασπιστώ ορισμένες αξίες. Αυτό σημαίνει να ακολουθώ την προσωπική μου αίσθηση του χρόνου, τη σχέση μου με τη φύση, την ψύχραιμη σκέψη και το απελευθερωτικό πάρε δώσε με την μουσική, τον λόγο και τη δημιουργία. Παίρνω συχνά τα βουνά και τις θάλασσες, θέλω να έχω κάτι καινούργιο να πω όταν επιστρέφω στους φίλους μου.

IMG_5067 copy

Προσπαθείς ν΄ απελευθερωθείς από τις προσταγές των δισκογραφικών εταιριών και του μουσικού μάρκετινγκ. Ποιόν σκοπό επιδιώκεις με το δικό σου στούντιο ηχογραφήσεων και την ιστοσελίδα alltogethernow.gr; Το όνομά της τα λέει όλα; Ενδιαφερόμενοι μπορούν να παραγγείλουν σε αυτό το site και από τις γερμανόφωνες χώρες;

Είναι θέμα αυτοσεβασμού. Είναι καλύτερο για μένα να παράγω, να διαχειρίζομαι, να εκδίδω και να διανέμω εγώ ο ίδιος τους δίσκους και τα βιβλία μου. Εδώ με υποστηρίζει η παρέα τής alltogethernow. Έτσι έχουμε την ευκαιρία να προστατεύουμε την παραξενιάρικη αισθητική μας, να τη διοχετεύουμε και συγχρόνως να επικοινωνούμε με ένα σχετικά μεγάλο ακροατήριο. Και αυτό γίνεται σε μια χώρα όπου η mainstream μουσική της βιομηχανία κατέστρεψε τις τελευταίες δεκαετίες όσο μπορούσε το υπέροχο λαϊκό μας τραγούδι και επέβαλε τη μαζική σκουπιδοφαγία. Στο site μας μπορείτε να ακούσετε και να παραγγείλετε τους δίσκους μας.

IMG_0111

Επικρίνεις έντονα τις τρέχουσες ελληνικές μουσικές προτιμήσεις. Η κρίση σου είναι ανηλεής: Μιλάς για το καρκίνωμα της σύγχρονης ελληνικής μουσικής κουλτούρας, που προκλήθηκε από την απληστία των δισκογραφικών εταιριών και την δίψα για εξουσία των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Αλλά κάτω από τα φο μπιζού και το παχύ μακιγιάζ λαμπιρίζει ο θησαυρός του αυθεντικού λαϊκού πολιτισμού (ρεμπέτικο, λαϊκό τραγούδι). Τι μπορούν να κάνουν οι καλλιτέχνες για να εκμεταλλευτούν αυτόν τον θησαυρό; Έγκειται η λύση στην ανάληψη αυτής της μουσικής παράδοσης και την νέα της ερμηνεία όπως το κάνεις με τα κλασικά ρεμπέτικα και την κρητική μουσική;

Οι καλλιτέχνες οφείλουν να ενεργοποιούνται – ο καθένας με τον προσωπικό του τρόπο – για βαθιά, ειλικρινή και όμορφα έργα. Στη «χρυσή» δεκαετία του ΄90 οι άνθρωποι στη χώρα μου κυνηγούσαν άνευ όρων το χρήμα και την εφήμερη δόξα. Αυτό ήταν κακόγουστο, κυνικό, αποπροσανατολισμένο και κοντόφθαλμο. Αντανακλαστικά στράφηκα στο χρυσάφι της ρεμπέτικης και της παραδοσιακής μας μουσικής και βρήκα εκεί μέσα έρωτα, δύναμη και έμπνευση. Έτσι μπόρεσα να έρθω σε επαφή με την παράδοση. Μπόρεσα να ομολογήσω στον εαυτό μου τον θαυμασμό μου για τις μαγικές της μελωδίες και τους αρχέγονους ρυθμούς της. Και μπόρεσα να δεχτώ τις φαντασιώσεις που αφύπνισε η παράδοση μέσα μου με τη διαγαλαξιακή της δυναμική, που δρα πέρα από τον χώρο και τον χρόνο. Ένιωσα ότι η επιστροφή σε αυτή τη ζωντανή δημιουργική μνήμη ήταν η μικρή, προσωπική μου αντίσταση που όφειλα να κάνω.

16052011089

Αισθάνεσαι ως ποιητής ή ως τραγουδοποιός;

Τόσο οι στίχοι όσο και τα τραγούδια μου απορρέουν από τη μουσική. Γενικά και αφηρημένα νοιώθω μουσικός.

Ίσως γελάσεις, αλλά οι στίχοι σου μου θυμίζουν τον Κώστα Καρυωτάκη, τον Έλληνα Μπωντλαίρ. Για κάποιο πρότζεκτ για τον Ρεμπώ διάβασες από την ποιητική του συλλογή «Μια εποχή στην κόλαση». Τι σου λένε οι ποιητές αυτοί;

Στην εφηβεία μου τα κείμενά τους λειτούργησαν σαν ξυπνητήρια. Και ο απόηχός τους όσο περνούν τα χρόνια γίνεται όλο και πιο έντονος, όλο και πιο εκκωφαντικός.

AnemosΜέσα στη νύχτα των άλλων

Δεν ακούει κανείς, δεν ξυπνάει κανείς
Μόνο οι καρδιές μας ηχούν και τίποτ’ άλλο
Ήρθε ο καιρός να μου πεις, είναι καιρός να μου πεις
Τι γυρεύουμε εμείς μέσα στη νύχτα των άλλων

Δε μιλάει κανείς, δεν απαντάει κανείς
Σκιές βουβές υπνοβατούν πάνω στον πάγο
Ήρθε ο καιρός να μου πεις, είναι καιρός να μου πεις
Τι γυρεύουμε εμείς μέσα στη νύχτα των άλλων

Anases

 Οι Ανάσες Των Λύκων

Είναι οι ανάσες των λύκων,
που τριγυρνάν μέσα στο σώμα μου.
Είναι οι ανάσες των λύκων,
που ξαγρυπνάν κάτω απ’ το στρώμα μου.
Είναι οι ανάσες των λύκων,
που σταματούν έξω απ’ την πόρτα μου.
Είναι οι ανάσες των λύκων,
που κυβερνούν την άγρια χώρα μου.

Δεν είναι αρρώστια αυτό που σκιάζει
και βαραίνει το μυαλό και τα πόδια μου.

Anifora-LP-Cover-red

Ποιός Καίγεται Απόψε

Στέκομαι μόνος και στεγνός
στου κόσμου το πηγάδι
κι ούτε που ξέρω αν έξω έχει φως
ή αν έπεσε σκοτάδι

Μα απόψε η νύχτα είναι γλυκιά
σαν φάρμακο, σαν χάδι
και σέρνει ο αέρας ως εδώ
μια μυρωδιά από στάχτη

Ποιος καίγεται απόψε
και μύρισε η πόλη αγάπη;

Φωτό: Σίμος Σαλτιέλ. Τα δύο πρώτα τραγούδια δεν είναι προσωρινά διαθέσιμα σε καλή ποιότητα στο youtube. Για παρηγοριά και για να πάρετε μια γεύση από τη συναυλία δείτε και ακούστε εδώ.

Schreibe einen Kommentar