Το μέλλον της χώρας

Άρθρο της Αμάντας Μιχαλοπούλου

Προς τα πού πηγαίνει η Ελλάδα; Και ποιές προοπτικές διαγράφονται στον ορίζοντα για τους εργαζομένους στον πολιτιστικό τομέα και τους διανοούμενους; Η Αμάντα Μιχαλοπούλου έγραψε τις τελευταίες εβδομάδες μια σειρά κειμένων για την εφημερίδα του Βερολίνου «Tagesspiegel». Το diablog.eu παρουσιάζει τα δύο τελευταία με τίτλο «Κύκλος της ηλιθιότητας» και «Το μέλλον της χώρας» και στις δύο γλώσσες. Το άρθρο «Το μέλλον της χώρας» έχει ως θέμα το δεύτερο μόνιμο θέμα των τελευταίων εβδομάδων, τις εκλογές της 20 Σεπτεμβρίου. Θα βρείτε όλα τα άρθρα (στα γερμανικά) στη διεύθυνση www.tagesspiegel.de, πληκτρολογώντας το όνομα της συγγραφέως στο πλαίσιο αναζήτησης.

Διαβάζω αυτό το καιρό το δοκίμιο της Βιρτζίνια Γουλφ “Πώς είναι να είσαι άρρωστος”. Η συγγραφέας περιγράφει εκεί με διαβολεμένο χιούμορ πόσο εξωπραγματική φαντάζει η πραγματική ζωή στους ασθενείς. Οι παρατηρήσεις της Γουλφ για την ιδιοσυγκρασία του κλινήρη που έλκεται από την ασυναρτησία, τον εντυπωσιασμό και την απερισκεψία δεν ταιριάζουν μόνο σε μοναχικούς αρρώστους, αλλά και σε κοινωνίες που υποφέρουν από ύπουλες ασθένειες.

Στην ελληνική κοινωνία, για παράδειγμα, που ετοιμάζεται πάλι αιφνίδια και ανεξήγητα για εκλογές, ταιριάζει γάντι το πορτρέτο του ασθενούς: “Υπάρχει ένα παιδιάστικο θάρρος στις κουβέντες του αρρώστου. Λέγονται πράγματα που η όλη προφυλάξεις αξιοπρέπεια της υγείας κρατά κρυφά”.

 

Θάρρος ή θράσος; Η απώλεια της πολιτικής αξιοπρέπειας είναι ένας από τους κύριους λόγους που η Ελλάδα συστηματικά υποτροπιάζει. Και παρότι, εκτός και εντός, τής υπόσχονται νέες θεραπείες που θα ρίξουν τον πυρετό (από δάνεια ως εκλογές), η ασθενής δε λέει να σηκωθεί από το κρεβάτι.

Το δοκίμιο της Γουλφ εκδίδεται στο Λονδίνο το 1930, αμέσως μετά το οικονομικό κραχ και φέρει τα σημάδια των ταλαιπωρημένων κοινωνιών εκείνης της εποχής. Η Γουλφ μιλάει με νοσταλγία για τη λογοτεχνία που παρακολουθεί τη ζωή οικογενειών, ομάδων: “Ήταν ένα δίχτυ, ένας ιστός” λέει. Κι εμείς φανταζόμαστε, κατ’εικόνα της λογοτεχνίας, κοινωνίες που μπορούν να λειτουργήσουν ως δίκτυα ασφαλείας και όχι ως φορείς πολλών υπερφίαλων Εγώ.

Virginia Woolf, On being ill_2

Στην Αθήνα, στο τέλος αυτού του επεισοδιακού καλοκαιριού, κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για κοινωνική συνοχή. Σκόρπισμα πάλι, διχασμός και ασυναρτησία. Για μια ακόμη φορά μετά το δημοψήφισμα του Ιουλίου δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε την προσφυγή στις κάλπες ως εσωκομματικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών. “Όταν είμαστε άρρωστοι το ακατανόητο ασκεί πάνω μας εξουσία κραταιά” επιχαίρει η Βιρτζίνια Γουλφ.

Όπως η συγγρφέας στο ξεχωριστό αυτό δοκίμιο, έτσι και η ελληνική κοινωνία, ψάχνει να βρει αποκούμπι στο χιούμορ και τον σαρκασμό. Ο εθνικός μας γελοιογράφος, ο Αρκάς, (ένας οξύνους διανοούμενος που γράφει με ψευδώνυμο) σκιτσάρει γραβατοφορεμένους άντρες που λένε: “Εχω εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση. Είναι άνθρωποι που πατάνε γερά στον αέρα”. Ή: “Οι μέδουσες έχουν επιβιώσει 650 εκατομμύρια χρόνια χωρίς εγκέφαλο. Τί σας κάνει να πιστεύετε ότι η χώρα δεν έχει μέλλον;”

Arkas_3

©Arkas

Δεν ξέρουμε αν η χώρα έχει μέλλον, αλλά σίγουρα δεν έχει χιούμορ. Φέτος το καλοκαίρι, μετά τις ύβρεις και τις απειλές που εκτόξευσαν εναντίον του στο Διαδίκτυο, ο Αρκάς ζήτησε από τους διαχειριστές της σελίδας να αναστείλουν προσωρινά τη λειτουργία της. Και παρότι το κακό κράτησε μόνο μερικές ώρες η ζημιά είχε ήδη γίνει: φάνηκε καθαρά ότι ένα μέρος του ΣΥΡΙΖΑ (η αντιευρωπαική Αριστερή Πλατφόρμα που ετοιμάζεται να συγκροτήσει τώρα νέο κόμμα) πάσχει από ανίατη ιδεολογική ακαμψία. Και δεν έχει ίχνος χιούμορ, όπως συχνα συμβαίνει στα ακραία συστήματα σκέψης.

Αυτή τη στιγμή κινδυνεύουμε να θαφτούμε κάνω από τόνους σοβαροφάνειας και τακτικισμών, αντί να δούμε την αρρώστια και να μιλήσουμε γι αυτήν. Με χιούμορ καυτηριάζεται η πληγή. Όμως όπως λέει ο Αρκάς “σήμερα το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε την κατάργηση του θαυμαστικού, μετά τη διαπίστωση ότι τίποτα πια δεν μας εκπλήσσει”.

 Εικονογράφηση: Arkas.

Print Friendly, PDF & Email

Αυτή η καταχώρηση είναι διαθέσιμη στα: DE

Γράψτε σχόλιο

Η διεύθυνση του ηλεκτρονικού σας ταχυδρομείου δεν θα είναι δημόσια ορατή. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *. Το σχόλιο που μας στέλνετε αποθηκεύεται στη βάση δεδομένων μας. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στη » Δήλωση περί Απορρήτου