Αυτή η καταχώρηση είναι διαθέσιμη και στα:
4 Φεβρουαρίου: Γερμανική πρεμιέρα του θρίλερ «Τετάρτη 04:45» του Αλέξη Αλεξίου. Ο ελληνικός κινηματογράφος αναδύεται θεαματικά. Το κινηματογραφικό φεστιβάλ Hellas Filmbox Berlin δείχνει από τις 21 μέχρι τις 24/1 μια επισκόπηση των νεότερων ελληνικών κινηματογραφικών παραγωγών. Λίγο αργότερα θα παιχτεί στις γερμανικές αίθουσες μια ιδιαίτερη ταινία, που έχει όλα τα ατού να προσελκύσει ένα ευρύ κοινό.
Ο οικογενειάρχης Στέλιος (Στέλιος Μάινας) αγαπάει τη μουσική και έχει βρει τον προορισμό του: είναι ιδιοκτήτης ενός τζαζ μπαρ στην Αθήνα στο οποίο δίνεται ολόψυχα – παραμελώντας κάπως την οικογένειά του. Για να ανακαινίσει το στέκι του ο Στέλιος είχε δανειστεί πριν από μερικά χρόνια χρήματα από έναν Ρουμάνο. Όταν η οικονομική κρίση φτάνει στην Ελλάδα πλήγεται σοβαρά και το τζαζ κλαμπ και ο Στέλιος δεν μπορεί να επιστρέψει τα χρήματα. Συνειδητοποιεί ότι ο δανειστής του δεν είναι τόσο άκακος όσο νόμιζε. Η Ρουμάνος του δίνει μια ημέρα προθεσμία για να ξοφλήσει τα χρέη του – αν δεν θέλει να τα πληρώσει με τη ζωή του. Ο Στέλιος βουλιάζει όλο και πιο βαθιά στους υποκόσμους της οικονομικής κρίσης, η οποία απειλεί σύντομα την όλη του ύπαρξη. Μόνο λίγες ώρες του μένουν για να σώσει τη ζωή και την οικογένειά του.
Η ταινία «Τετάρτη 04:45» διηγείται στη γλώσσα των αστυνομικών θρίλερ την ιστορία ενός απογοητευμένου Έλληνα επιχειρηματία, του οποίου οι στόχοι και οι προσδοκίες, οι ελπίδες και οι φιλοδοξίες μεταπίπτουν σε απογοήτευση και αυτοκαταστροφή. Με γλυκόπικρο και μαύρο χιούμορ η ταινία «Τετάρτη 04:45» ρίχνει μια επίκαιρη ματιά στην ψυχολογική συγκρότηση του homo economicus στα μέσα μιας από τις πλέον θεμελιώδεις οικονομικές κρίσεις στην ιστορία του καπιταλισμού: την οικονομική κρίση της Ελλάδας στη δεκαετία του 2010. Ο επιχειρηματίας Στέλιος βιώνει το τέλος του οικονομικού και οικογενειακού του μοντέλου σε μια εποχή, στην οποία διαλύονται μαζί με την οικονομική σταθερότητα και τα θεμέλια της κοινωνικής οργάνωσης. Ως εκ τούτου η ταινία «Τετάρτη 04:45» δεν είναι αναφέρεται μόνο στα χαμένα όνειρα ενός επιχειρηματία, αλλά προσωπογραφεί και τη συλλογική ψυχή ενός έθνους, που έγινε, περισσότερο από κάθε άλλο, η ανοιχτή πληγή της ευρωπαϊκής ιδέας.
Η Αθήνα είναι μια ασυνήθιστη ευρωπαϊκή μητρόπολη, η ανέλπιδη κατάσταση και η εμπύρετη παράνοια της οποίας έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα μόνο σε άκρες γραμμές στον κινηματογράφο. Η πρωτεύουσα είναι πλούσια σε αντιφάσεις στη δαιδαλώδη της αρχιτεκτονική, από τις θορυβώδεις κεντρικές της συνοικίες μέχρι τη θλιβερή της περιφέρεια. Η Αθήνα αποτελεί ουσιαστικά κινηματογραφικά ανεξερεύνητο έδαφος.
Αλέξης Αλεξίου: σεναριογράφος και σκηνοθέτης
Γεννήθηκε το 1976 και σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια σπούδασε στη Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Λυκούργου Σταυράκου. Έγραψε το σενάριο και σκηνοθέτησε 4 ταινίες μικρού μήκους ταινία προτού παρουσιάσει το 2008 την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους «Ιστορία 52» σε διάφορα φεστιβάλ, όπως στο Ρότερνταμ και στο Τορόντο. Στο SITGES Film Festival της Καταλονίας απέσπασε το βραβείο καλύτερου σεναρίου.
Στέλιος Μάινας: Στέλιος
Τελείωσε τη Δραματική Σχολή Βεάκη το 1982 και εργάζεται από τότε ως ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ο πρώτος του κινηματογραφικός ρόλος ήταν το 1984 στην ταινία «Λούφα και παραλλαγή». Έγινε ευρέως γνωστός με τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά «Οι μεν και οι δε» και στην ταινία «Βουλκανιζατέρ» (1998). Έπαιξε επίσης στις επιτυχίες «Δύσκολοι Αποχαιρετισμοί: Ο μπαμπάς μου» (2002) και στην «Πολίτικη Κουζίνα» (2003).
Αδάμ Μπουσδούκος: ο οδηγός
Γεννήθηκε το 1974 στο Αμβούργο της Γερμανίας. Είναι ηθοποιός και σεναριογράφος και έγινε γνωστός για τους ρόλους του στις ταινίες του Φατίχ Ακίν «Soul Kitchen» (Κουζίνα με ψυχή, 2009), «Gegen die Wand» (Μαζί ποτέ, 2004) και «Kurz und schmerzlos» (Ακαριαίο Χτύπημα, 1998).
Mimi Branescu: ο Ρουμάνος
Γεννήθηκε το 1974 στη Ρουμανία και είναι ηθοποιός και σεναριογράφος. Έπαιξε μεταξύ πολλών άλλων και στις ταινίες «Child’s Pose“ (2013), «Tuesday after Christmas» (2010), «Boogie» (2008) και «Ο θάνατος του κυρίου Λαζαρέσκου» (2005).
Κείμενο και φωτό: Neue Visionen Filmverleih. Μετάφραση: Α. Τσίγκας.
Αυτή η καταχώρηση είναι διαθέσιμη και στα: