Αυτή η καταχώρηση είναι διαθέσιμη και στα:
Ποίηση είναι κάτι πολύ παραπάνω από λέξεις – ένα βλέμμα στον κόσμο, ένας ρυθμός, ο απόηχος μιας εσωτερικής διεργασίας, μια εικόνα που δεν λέει να φύγει απ’ το μυαλό. Στη νέα σειρά του diablog, σύγχρονοι Έλληνες ποιητές και ποιήτριες αυτοσυστήνονται: με σκέψεις πάνω στην ποίησή τους, με εικόνες που συνθέτουν τον δικό τους κόσμο και τους εμπνέουν και, φυσικά, με τα ποιήματά τους, τα οποία μέσω της μετάφρασης βρίσκουν μια δεύτερη φωνή στα γερμανικά.
Το μέλος της συντακτικής μας ομάδας Έλενα Παλλαντζά επιλέγει τα ποιήματα και τα μεταφράζει στα γερμανικά σε συνεργασία με συναδέλφους μεταφραστές και μεταφράστριες, προτείνοντας μια άλλη προσέγγιση της Ελλάδας – μέσα από τις λέξεις και το βλέμμα των ποιητών και των ποιητριών της.
Νάντη Χατζηγεωργίου
Η Νάντη Χατζηγεωργίου μεγάλωσε στην Ερμούπολη της Σύρου. Σπούδασε Φιλοσοφία και Γερμανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μελετά ανθρωπολογία, μουσική και χορό. Το πρώτο της βιβλίο με ποιήματα, ήδη προς εξαφάνιση (Θίνες, Aθήνα 2022), και το παραμύθι που έγραψε και εικονογράφησε, Φτιάχνω έναν Πύργο (Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, Αθήνα 2024), έχουν τιμηθεί με το βραβείο του περιοδικού ο αναγνώστης. Γραπτά και σχέδιά της έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά. Τα επτά ποιήματα που παρουσιάζονται εδώ προέρχονται από δημοσιεύσεις ή αποτελούν αδημοσίευτο ακόμη υλικό. Αποτελούν μια ενότητα με τον τίτλο Όταν έψαχνα. Την ευχαριστούμε θερμά για τις παρακάτω σκέψεις της πάνω στην ποιητική της εργασία:
«Ποίημα είναι αυτό στο οποίο κανείς επιστρέφει. Μια χιλιοειπωμένη υπόθεση που διατυπώνεται εκ νέου με τη μοναδικότητα του στίχου. Στη σελίδα ή στη μνήμη νιώθει κανείς την ανάγκη να επανέλθει, για να βρει αυτούσιο αυτό που διαδίδεται από στόμα σε στόμα, όπως ένα τραγούδι ή μια ατάκα στο σινεμά. Όσο κι αν μας συγκινούν τα περιεχόμενα, τα ποιήματα γράφονται με λέξεις και όλη η ποιητική εργασία αφορά την επιλογή και τη θέση των λέξεων, αυτού του τόσο κοινού για όλους τους ανθρώπους εργαλείου, βαλμένες πλάι σε άλλες λέξεις με τρόπο τέτοιον που αποκαλύπτει το πώς και το γιατί τα πράγματα καίνε μέσα μας. Αυτός είναι ο τρόπος που συμπεριφέρομαι στα ποιήματα κι έτσι ελπίζω να επιδρά και η δική μου ποιητική γλώσσα έστω σε κάποιους.»
ΣΤΗΝ AΛΛΗ AΚΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Στην Ιαπωνία έφτιαξαν
ξενοδοχείο με ρομπότ
Στη ρεσεψιόν
ζητώ διευκρινίσεις
μου δίνουνε πόντους
Ένα πουλάκι
επιστρέφει το κέρμα μου
Τόσος δρόμος χαμένος
Ατραγούδιστη πέφτω
στο μοντέρνο το στρώμα
Μέσα στην κάψουλά μου
με κελάηδισμα βαρύ
στην καρδιά
αναβοσβήνω
ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΕΓΩ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ
Ήθελα να το δω από πολύ κοντά
κι ας φοβόμουν
Κάτι στον καλπασμό του
έκανε το ζώο
να μοιάζει αλλοπρόσαλλο
Απ’ το πολύ κούρδισμα
του ‘στριψε, σκέφτηκα
και πλησίασα κι άλλο
Το λίκνισμά του με παρέσυρε
σαν νούφαρο στη λίμνη
Ήταν ένα καθαρόαιμο λάθος
κι εγώ έτοιμη να διαφεντέψω
στη ράχη του
Ο κόσμος είναι γεμάτος από τέτοιους
που λένε πως δεν γίνεται
Εγώ όμως ήξερα
πως το άλογο φτιάχνεται
Με όλα μου τα σύνεργα ήδη
περνούσα στην άλλη διάσταση
μακριά από τη χυδαιότητα
της σέλας και των πετάλων
Ο ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΣ
Ο μελισσοκόμος δεν έχει
σαφές αντικείμενο εργασίας
τόσο κοντά στο τσίμπημα
τόσο μακρυά απ’ το φόβο
Σκυμμένος πάνω απ’ το ανοιχτό
στόμα των λουλουδιών
κάνει πως δεν βλέπει
τους κλέφτες του μελιού
Όταν χορτάτα κοιμούνται
πνεύματα ζώα φυτά
υπηρετεί με διαύγεια
το επάγγελμα των όπλων
Το μέλι που περίσσεψε
σαν πρόβλημα εκβάλλει
στη θάλασσα· κανείς μην το παίξει
στα χαρτιά, στον ιππόδρομο
Ξέρει αυτός να προβλέπει
τα τρομερά διλήμματα ώστε
όσο τα άστρα καίνε το λαδάκι τους
το μέλι πάει στράφι
ΔΕΡΜΟΓΡΑΦΙΣΜΟΣ
Όταν μένω ακίνητη
νομίζω πως πέθανα
Τα φίδια με ζώνουνε
Οι τέχνες μου αχρηστεύονται
Με σκέφτομαι ικανή
για κάθε συμφορά
Πρόσωπα που ‘χουν στα χρήματα
ανθίζουνε πάνω στο δέρμα μου
σαν μοχθηροί συγγενείς
που δε λέω να ξεχάσω
Και καταφθάνουν
εκείνες και οι άλλες
Κι όλοι εν χορώ
μουρμουράνε πως ξόφλησα
Αντί για να τους στείλω
στον αγύριστο
κάθομαι σ’ αναφυλαξία
Στους καβαλιέρους
που ακουμπάνε με τρόπο
στα ψέματα λέω το ζωγράφισα
Αυτό ήταν όλο
Μια παλιά ιστορία
ΣΥΝ ΤΟΙΣ ΑΛΛΟΙΣ
Τις κακές μέρες
μια διεστραμμένη βούληση
μοιάζει να διαπερνά
τα άψυχα αντικείμενα
κι ένας κόσμος παράλληλος
πέρα από τον συνήθη
μου ΄χει καρφωθεί
Το επίμονο κουμπί
το ατίθασο ύφασμα
το μυστικό που κρύβουν οι φόδρες
Όλα τη σήμερον ημέρα
μου αντιστέκονται
και τα μαλώνω
και τα ψέγω
και τα κατηγορώ
μέχρι ν’αλλάξουν γνώμη
ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
Ο τρόπος που πέφτουν τα ζάρια
είναι έργο των θεών
Σε άλλη πίστα
βγαίνει ο κακός
ένας αυτόματος μηχανισμός
ο πιο σκληρός απ’ όλους
τα νήματα είναι φανερά
το χέρι είναι δικό μου
Εδώ παίζεται
η ομαλή διαδοχή των εποχών
η ωρίμανση των καρπών
η ευημερία της χρονιάς
ο θρίαμβος του καλού
επί του κακού
Τα σκέφτομαι όλα αυτά
και ματιασμένη τρέχω
και σώζω την πριγκίπισσα
ΚΑΘΕΝΑΣ ΦΕΥΓΕΙ ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΚΑΤΙ
Κάποιοι ρωτούν
τι συνέβη στο Βατερλώ
Αν το θέλετε, λέω
μπορώ να σας δείξω στον χάρτη
Κρατώ πάντοτε ανοιχτά
δυο μέτωπα
Το ένα μπρος μου
αστράφτει σαν μέλλον
Στο άλλο πίσω μου
διαπαντός χάσκει
το ανεπανόρθωτο
Αντί για τακτικές
ξέρω κόλπα
όχι τέτοια
που να σώζουν στα σίγουρα
Μόνο να προκαλώ την τύχη μου
σε μια κούρσα στον χρόνο
που αμφίβολο είναι
πως φτάνω
Έτσι σέρνομαι στη μάχη
και διχάζομαι
σαν νυφικό με ουρά
σαν αστέρας διάττων
Η μεταφραστική ομάδα
Η Έλενα Παλλάντζα και ο Peter Holland μεταφράζουν από κοινού από τα νέα ελληνικά στα γερμανικά. Μεταξύ άλλων έχουν μεταφράσει ποίηση του Ανδρέα Εμπειρίκου (περιοδικό Signaturen) και της Τζένης Μαστοράκη (metamorphosen, τεύχος 63), την ποιητική συλλογή Ενδεχόμενα Τοπία της Δανάης Σιώζιου (parasitenpresse, Κολωνία 2024), καθώς και επιλεγμένα ποιήματα Ελλήνων ποιητών και ποιητριών για το Φεστιβάλ Ποίησης του Βερολίνου και το Ινστιτούτο Γκαίτε της Αθήνας. Σε εξέλιξη βρίσκονται κοινές μεταφράσεις ποίησης, συμπεριλαμβανομένων έργων του Νίκου Γκάτσου και της Φοίβης Γιαννίση.
Επιλογή και παρουσίαση: Έλενα Παλλαντζά. Ποίηση και κείμενο ποιητικής: Νάντη Χατζηγεωργίου σε μετάφραση των Έλενα Παλλαντζά και Peter Holland. Σύνταξη: Α. Τσίγκας. Φωτογραφίες: Νάντη Χατζηγεωργίου. Φωτογραφία της μεταφραστικής ομάδας: ιδιωτική συλλογή.
Αυτή η καταχώρηση είναι διαθέσιμη και στα: