Αυτή η καταχώρηση είναι διαθέσιμη και στα:
Η εναλλακτική σκηνή στα Εξάρχεια αποτελεί, εκτός των άλλων, και ισχυρό προπύργιο πολιτικών ομάδων και δράσεων. Ένα φωτεινό παράδειγμα είναι η πρωτοβουλία Τα πίσω θρανία, η οποία προσφέρει γλωσσικές δεξιότητες και εκπαιδευτικές δυνατότητες σε μετανάστ(ρι)ες και αλλόγλωσσους/ες.
Το σχολείο αλληλεγγύης στεγάζεται στο Στέκι Μεταναστών, ένα χαρακτηριστικό νεοκλασικό κτήριο σε άμεση γειτνίαση με την πλατεία Εξαρχείων, την καρδιά της συνοικίας.
Πώς γεννήθηκαν τα Πίσω Θρανία;
Προέκυψαν το 1998-1999 μέσα από το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών. Το Στέκι, όπου στεγάζεται το Δίκτυο, ήταν από την αρχή αντιρατσιστικός χώρος για οποιονδήποτε είχε διαφορετική πολιτισμική-προσωπική ταυτότητα. Ήδη από το 1990 έγινε σημείο συνάντησης για πρόσφυγες, μετανάστες και Έλληνες και των δυο φύλων για να συζητήσουν, να διασκεδάσουν και να αναπτύξουν δράσεις κατά της ξενοφοβίας και των διακρίσεων απέναντι σε κάθε τι «διαφορετικό». Στα μέσα της δεκαετίας μια ομάδα προσφύγων από το Μπαγκλαντές θέλησε να μάθει ελληνικά. Μια ομάδα δραστήριων ντόπιων πήρε στα σοβαρά την επιθυμία αυτή και ξεκίνησε μαθήματα γλώσσας: η αναζήτηση γλωσσικής έκφραση της μιας πλευράς ξύπνησε μια πράξη αλληλεγγύης της άλλης. Έτσι το 1998 τα Πίσω Θρανία συγκροτήθηκαν στην οργανωμένη μορφή που έχουν μέχρι σήμερα.
Φλιπ τσαρτς διδασκαλίας
Μάθημα στα Πίσω Θρανία
Αυτή η δυνατότητα μαθημάτων γλώσσας μεταδόθηκε στις μεταναστευτικές κοινότητες, αλλά και από στόμα σε στόμα. Η πλειονότητα των μαθητών ήταν αρχικά Κούρδοι από τη Συρία. Γρήγορα ενσωματώθηκαν στο Στέκι, συμμετείχαν στις ολομέλειες της πρωτοβουλίας και ανέλαβαν το σερβίρισμα ποτών και αναψυκτικών. Αισθάνθηκαν οικεία. Αυτό ήταν και το έναυσμα σύστασης της κοινωνικής κουζίνας El Chef, η οποία συνεχίζει και σήμερα να είναι ενεργή. Γεννήθηκε από την ανάγκη του φαγητού μέσα από την παρέα, αποφεύγοντας την εξωτερική παραγγελία (δαπανηρών) γευμάτων. Οι χώροι στο Στέκι δεν χρησιμοποιούνταν επομένως μόνο για διδασκαλία, αλλά και για κοινωνική συναναστροφή, όπως ήταν άλλωστε από παλιά. Όσοι σύχναζαν εκεί ήξεραν, πως ό,τι κι αν τους συμβεί, είχαν μια πόρτα να χτυπήσουν. Αυτό οδήγησε επίσης σε προσπάθειες παροχής νομικής υποστήριξης στους πρόσφυγες.
Στόχος της πρωτοβουλίας ήταν η διδασκαλία γλωσσικών δεξιοτήτων, αλλά και η κοινωνική τους ένταξη, η δημιουργία ενός ασφαλούς χώρου για τους μαθητές (δεν απαιτούνταν και δεν απαιτούνται «χαρτιά» για την εγγραφή στα μαθήματα γλώσσας), η προσέγγιση διαφορετικών πολιτισμών και ο αμοιβαίος κοινωνικός εμπλουτισμός. Η αποδοχή επεκτάθηκε στη γλώσσα, την εθνική ταυτότητα, τη θρησκεία, τον προσωπικό αυτοπροσδιορισμό – κάτι που δεν είναι εύκολο για όλους. Μερικές φορές προέκυπταν τριβές μεταξύ αλλόγλωσσων που ήταν δύσκολο να αντιμετωπιστούν. Αλλά υπήρξε παράλληλα και ριζική επανεξέταση της προσωπικής στάσης, για παράδειγμα όσον αφορά τις φιλικές σχέσεις με queer άτομα.
αριστερά: εκδρομή στην Ακρόπολη 2006 // δεξιά: στο θέατρο 2007
αριστερά: η χορωδία επί σκηνής 2011 // δεξιά: εκδρομή στη θάλασσα 2011
Τότε οι συνθήκες δεν ήταν τόσο ακραίες όσο σήμερα. Ωστόσο, υπήρχε πάντα ο φόβος ελέγχου στον δρόμο από την αστυνομία, καθώς πολλοί από τους μαθητές δεν είχαν επίσημα χαρτιά ή άδεια παραμονής. Η παρουσία της αστυνομίας στα Εξάρχεια ήταν διαχειρίσιμη, σε αντίθεση με σήμερα, που, για παράδειγμα, κατασκευάζεται σταθμός του μετρό στην πλατεία και το εργοτάξιο φρουρείται στενά.
Η Ελλάδα ήταν για τους περισσότερους πρόσφυγες χώρα διέλευσης. Για πολλούς έγινε ωστόσο δεύτερη πατρίδα. Βρήκαν δουλειά και έκαναν κοινωνικές επαφές. Πολλοί από τους μαθητές των Πίσω Θρανίων ενηλικιώθηκαν εδώ. Ήρθαν ως έφηβοι με βάρκες από την Τουρκία ή με τα πόδια διασχίζοντας την πράσινη γραμμή των ελληνοτουρκικών συνόρων στον Έβρο. Παρόλο που πολλοί έχουν μετακομίσει προ πολλού σε άλλες χώρες, επιστρέφουν εδώ με τις οικογένειές τους για διακοπές. Είναι οι αναμνήσεις των νεανικών τους χρόνων, το συγκεκριμένο σκηνικό με ήλιο, θάλασσα, τα Εξάρχεια, τον λόφο του Λυκαβηττού, αλλά και οι άνθρωποι με τους οποίους τους συνδέουν ισχυροί δεσμοί που τους ωθούν σε αυτές τις επισκέψεις.
Η κασετίνα
Το 2009 τα Πίσω Θρανία δημοσίευσαν τις εμπειρίες και τις όμορφες στιγμές 10 ετών συνεργασίας με τους πρόσφυγες σε μια τετράγωνη κασετίνα περίπου 17 x 16 x 3 εκατοστών με περιεχόμενο πέντε τεύχη του ίδιου μεγέθους:
- Μνήμες γεύσεων: συνταγές και φαγητά από τις χώρες προέλευσης των μαθητευόμενων
- Παίζω. Παίζεις; Παίζουμε!: παιχνίδια κίνησης από τις χώρες προέλευσης των μαθητευόμενων
- Ας γίνει ο κόσμος μαγικός: παραμύθια από τις χώρες προέλευσης των μαθητευόμενων
- Ένας κόσμος που χωράει πολλούς κόσμους: εκθέσεις και αποφθέγματα των μαθητευόμενων
- Δέκα χρόνια, ταξιδεύοντας με τους μαθητές μας: σχετικά με τις μεθόδους διδασκαλίας των Πίσω Θρανίων και το διδακτικό υλικό που αναπτύχθηκε
Οικονομική κρίση και πόλεμοι
Σύντομα ακολούθησε το 2010/11 η οικονομική κρίση και ο πόλεμος στη Συρία. Λιγόστεψαν οι εργασίες και η καθημερινή ζωή δυσκόλεψε, με αποτέλεσμα, πολλοί από τους πρώτους πρόσφυγες να εγκαταλείψουν την Ελλάδα. Επανήλθαν στο αρχικό τους σχέδιο και τράβηξαν σε συγγενείς στη Γερμανία, την Αγγλία, τη Σουηδία και τον Καναδά, όπου ήλπιζαν να έχουν καλύτερες προοπτικές. Επιπλέον, ισχυροποιήθηκε στο εσωτερικό η φασιστική Χρυσή Αυγή.
Τώρα έρχονταν πολλοί περισσότεροι πρόσφυγες στα μαθήματα. Αρχή των Πίσω Θρανίων ήταν ωστόσο να μην διώχνουν κανέναν. Προκειμένου να υποστηριχθούν οι μαθητές σε όλα τα επίπεδα, έπρεπε να βρεθούν λύσεις για την ένταξή τους στα μαθήματα, όποτε και να άρχιζαν με τη γλώσσα. Στα πλαίσια του μεγάλου πηγαινέλα αυτό ήταν βέβαια ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα: υπήρχαν περίοδοι που διδάσκονταν 400-500 άτομα την εβδομάδα. Οι χώροι στο Στέκι, το γηραιό νεοκλασικό κτήριο, δεν επέτρεπαν την άρτια διδασκαλία. Οι περισσότεροι πήγαιναν στα μαθήματα για 2-3 μήνες και μετά σταματούσαν: έβρισκαν δουλειά, κουράζονταν, έφευγαν. Όμως άλλοι έρχονταν στη θέση τους, η ροή των μαθητών δεν στέρευε. Μια ανάσα έπαιρναν οι εκπαιδευτικοί μόνο στις μεγάλες σχολικές διακοπές του καλοκαιριού.
Τότε υπήρξαν στην Αθήνα μεγάλης κλίμακας διαδηλώσεις κατά των μνημονίων της ΕΕ. Η αυξημένη αστυνομική παρουσία έκανε τους μετανάστες να αποφεύγουν την κίνηση στον δημόσιο χώρο. Ο αριθμός των μαθητών από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική μειώθηκε.
Οι γυναίκες στα Πίσω Θρανία
Στο σημείο αυτό μερικά λόγια για τις γυναίκες: οι μετανάστριες που πήγαιναν στα μαθήματα προέρχονταν από τη Γεωργία, τη Βουλγαρία, την Αλβανία, τη Μολδαβία κ.λπ., δηλαδή από χώρες του πρώην «ανατολικού μπλοκ» και από ορισμένες αφρικανικές χώρες. Γενικά ωστόσο ήταν πάντα λίγες. Πέρα από το γεγονός ότι οι περισσότεροι μετανάστες είναι ούτως ή άλλως άνδρες, δεν έφεραν «τις γυναίκες τους» στο μάθημα: η θέση της είναι γι αυτούς στο σπίτι και με τα παιδιά.
Μάθημα γλώσσας 2012
Αυτό προξένησε μια ενδιαφέρουσα τροπή των πραγμάτων. Αφού δεν έρχονταν οι γυναίκες στο Στέκι, πήγαν τα Πίσω Θρανία να τις βρουν. Γύρω στο 2001, όταν υπήρχε μεγάλος αριθμός ενδιαφερομένων για την εκμάθηση της γλώσσας, μια ομάδα εκπαιδευτικών πήγε σε ένα δημοτικό σχολείο της Κυψέλης και παρέδιδε ελληνικά στους μετανάστες γονείς των παιδιών, κυρίως μητέρες, στις σχολικές αίθουσες. Οι ενήλικες ήλπιζαν με τον τρόπο αυτό κάποια στιγμή να είναι σε θέση να υποστηρίξουν τα παιδιά στα μαθήματά τους. Η κίνηση αυτή κράτησε περίπου δύο χρόνια. Στη συνέχεια οι σχολικές αίθουσες διατίθεντο όλο και πιο σπάνια για τα μαθήματα αυτά. Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, οι συνθήκες ήταν –και εξακολουθούν να είναι– άρρηκτα συνδεδεμένες με την επικρατούσα πολιτική. Σε όλα τα επίπεδα.
Το επόμενο κεφάλαιο
Τότε ήρθε η ώρα των πολιτών της ΕΕ. Πρώτα ήταν οι υπότροφοι/ες Erasmus. Νοίκιαζαν κατάλυμα στην hip συνοικία των Εξαρχείων και μάθαιναν ελληνικά στα Πίσω Θρανία. Η πρωτοβουλία αναρωτήθηκε: Μα επιτρέπεται; Έγινε μεγάλο θέμα στην ολομέλεια. Τελικά, η παρουσία τους αποδείχθηκε θετική, καθώς έφεραν μαζί τους τον δικό τους τρόπο ζωής, εμπλουτίζοντας το πολιτισμικό τοπίο και βοηθώντας τους μετανάστες στη μάθηση. Οι μαθητές/τριες ξένων γλωσσών έρχονταν τώρα από το Μαρόκο, την Αίγυπτο, τη Συρία, τη Γερμανία, την Αυστραλία, την Κούβα, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Βουλγαρία, την Αλβανία, την Ιταλία, τη Γαλλία, το Ιράν, το Αφγανιστάν και, και, και, και … Φυσικά, υπήρχαν μεγάλες διαφορές στο μορφωτικό υπόβαθρο και στην ικανότητα μάθησης – αλλά η μίξη αποτέλεσε πολύ σημαντικό στοιχείο.
Οι μετανάστες θέλησαν επίσης να μάθουν και άλλες γλώσσες, ιδίως αγγλικά. Τους έλειπε αυτή η γλώσσα ως εργαλείο επικοινωνίας στο ταξίδι τους προς τη Δύση. Και πάλι υπήρξαν ατέλειωτες συζητήσεις για τα υπέρ και τα κατά. Τελικά διδάχτηκαν και αγγλικά, τα μαθήματα αυτά συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Ανάλογα με τη σύνθεση των μαθητ(ρι)ών και των εκπαιδευτικών προστέθηκαν και άλλες γλώσσες. Εκτός από ελληνικά και αγγλικά παραδίδονται σήμερα επίσης γαλλικά και αραβικά.
Χρηματοδότηση
Τα Πίσω Θρανία δεν είναι κάποιο συμβατικό σχολείο ξένων γλωσσών που επικεντρώνεται σε επιδόσεις, αλλά μια πολιτική συλλογικότητα στην οποία οι αποφάσεις λαμβάνονται στις ολομέλειες της ομάδας χωρίς ιεραρχική, «κάθετη» σχέση των μελών της. Συμμετέχει σε διάφορες κινηματικές-αντιρατσιστικές δράσεις και δεν χρηματοδοτείται από κανέναν κρατικό ή άλλο επίσημο φορέα, διασφαλίζοντας έτσι την ανεξαρτησία της ιδεολογικής της ταυτότητας. Οι απαραίτητοι πόροι εξασφαλίζονται με πάρτι-γιορτές οικονομικής ενίσχυσης, όπου κάθε άτομο δίνει ό,τι μπορεί· οι άνθρωποι που πρόσκεινται φιλικά στην πρωτοβουλία και γενικά στον χώρο της είναι γενναιόδωροι.
Η πανδημία ως οριοθετική γραμμή
Ο αριθμός των μαθητ(ρι)ών μειώθηκε και οι μέρες της μαζικού ενδιαφέροντος παρήλθαν. Η σύνθεση των εκπαιδευτικών άλλαξε, δίχως να μειωθούν όμως διόλου η δυναμικότητα και η ζωτικότητα. Κατά την πανδημία η κυβέρνηση διέταξε καραντίνα και θέσπισε αυστηρά αστυνομικά μέτρα.
Η πίεση της κατ΄ οίκον απομόνωσης την περίοδο εκείνη ήταν βαρύτατη. Παγίδευσε τους ανθρώπους στα σπίτια τους και τους αποσύνδεσε πλήρως από την προηγούμενη ζωή τους. Ακόμα περισσότερο πλήγηκαν οι μετανάστ(ρι)ες. Στην καραντίνα όσοι ήταν προχωρημένοι διδάσκονταν διαδικτυακά, αλλά συνολικά υπήρχαν μόνο δύο, τρεις ομάδες. Επιπρόσθετα πολλοί δεν είχαν υπολογιστή και συμμετείχαν χρησιμοποιώντας τα κινητά τους. Οι συνθήκες δεν ήταν λοιπόν οι καλύτερες. Αλλά τα Πίσω Θρανία και το Στέκι δεν τα έβαλαν κάτω. Πρώτιστο δεν ήταν η εκμάθηση της γλώσσας αλλά η αντιμετώπιση της αίσθησης του εγκλωβισμού. Τα μαθήματα αντιπροσώπευαν μια αχτίδα ελπίδας για διδάσκοντες και διδασκόμενους.
Όταν τέλειωσε αυτός ο εφιάλτης έρχονταν μόνο λίγοι πια στα δια ζώσης μαθήματα, γιατί τα Εξάρχεια παρέμειναν σε καταστολή. Αντίθετα με τις επιθυμίες των κατοίκων, κατασκευάζεται πάνω στην πλατεία Εξαρχείων σταθμός του μετρό και η συνοικία αστυνομοκρατείται. Οι μετανάστες κρατούν αποστάσεις. Ταυτόχρονα οι απωθήσεις στα ελληνικά σύνορα περιορίζουν τον αριθμό των μεταναστ(ρι)ών.
Στο αποκορύφωμα της μετανάστευσης οι μαθητές επιτρεπόταν να παρακολουθήσουν μαθήματα γλώσσας μόνο μία φορά την εβδομάδα, έτσι ώστε να μπορούν να εξυπηρετηθούν όσο γίνεται περισσότεροι. Σήμερα οι τάξεις λειτουργούν έως και τρεις φορές την εβδομάδα. Ο αριθμός των μαθητ(ρι)ών-μεταναστ(ρι)ών έχει μειωθεί και τη θέση τους καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο πολίτες της ΕΕ.
Η επόμενη γενιά των εκπαιδευτικών
Υπήρξε και μια «αλλαγή φρουράς» στο διδακτικό προσωπικό. Τώρα στα Πίσω Θρανία διδάσκουν νεότερες γυναίκες και άνδρες. Φέρνοντας νέες ιδέες και μεγάλη δυναμικότητα, δημιούργησαν και νέο διδακτικό υλικό.
Αριστερά ένα παράδειγμα σελίδας ασκήσεων:
Με επιμονή, επιμέλεια και ταλέντο των μαθητ(ρι)ών βγαίνουν τελικά κείμενα όπως το παραπάνω (δεξιά).
Θετικά και αρνητικά
Τί είδους θετικές και αρνητικές εμπειρίες συγκινούν ιδιαίτερα την τωρινή ομάδα των Πίσω Θρανίων;
Δύο παραδείγματα:
- Το θεατρικό
Το 2021 άρχισαν πρόβες για μια θεατρική παράσταση. Μια δασκάλα έγραψε ένα μικρό σενάριο. Η υπόθεση τού «Ένα μιούζικαλ για 500 ευρώ»: Μια πολυπολιτισμική παρέα διασκεδάζει σε μια ταβέρνα. Όταν φτάνει ο λογαριασμός, όλοι βρίσκουν τραγελαφικές δικαιολογίες για να πληρώσουν μόνο λίγα ή να μην πληρώσουν καθόλου. Οι ηθοποιοί μιλούν ελληνικά, τραγουδούν όμως στη μητρική τους γλώσσα και χορεύουν. Το δρώμενο μαζί με τα τραγούδια είχε διάρκεια περίπου μισής ώρας.
Γιατί ένα θεατρικό έργο; Επειδή η συχνή άσκηση προάγει τη χρήση της γλώσσας, ενισχύει την αυτοπεποίθηση και ενώνει την ομάδα. Τα άτομα που συμμετείχαν ίσως να μην είχαν πάει ποτέ τους σε θέατρο. Τώρα είχαν την ευκαιρία να ξεχάσουν την καθημερινότητά τους και να μπουν στον ρόλο κάποιου άλλου. Όχι μόνο έμαθαν απέξω ένα ελληνικό κείμενο, αλλά και πολλά άλλα, για παράδειγμα το πώς αντιμετωπίζεται το κοινό.
Οι πρόβες δεν ήταν απαραίτητα δομημένες. Οι συμμετέχοντες έρχονταν και έφευγαν, γιατί, λόγου χάριν, είχαν βρει δουλειά και το ωράριό τους δεν ταίριαζε πια. Σημαντικό ήταν ωστόσο ότι η ομάδα κατάφερνε να βρεθεί και να προχωρήσει στον αυτοσχεδιασμό, στην κίνηση και, μια και επρόκειτο για μιούζικαλ, στο τραγούδι.
Η πρώτη παράσταση έγινε μετά την πανδημία, αρχές Ιουλίου 2022, στο ετήσιο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ της Αθήνας, το οποίο στις τρείς μέρες της εκδήλωσης προσελκύει τριάντα χιλιάδες επισκέπτες. Η παράσταση σημείωσε μεγάλη επιτυχία και τα Πίσω Θρανία έδειξαν τις δυνατότητες των μαθητ(ρι)ών τους. Τον Οκτώβριο το έργο παρουσιάστηκε και στο Στέκι.
Τα παιδιά της ομάδας ενώθηκαν πολύ μεταξύ τους – και βέβαια λύθηκε και η γλώσσα τους! - Οι συλλήψεις
Το ίδιο έτος (2022) συλλήφθηκαν απανωτά τρεις μαθητές των Πίσω Θρανίων, ένας τους πηγαίνοντας στο μάθημα. Ένας άλλος, μόλις 20 ετών, φοιτούσε τρία χρόνια στο Στέκι και ήταν μέλος της θεατρικής ομάδας. Τηλεφώνησε ένας φίλος του λέγοντας ότι έχασε τα ίχνη του. Χρειάστηκαν τρεις μέρες για να εντοπιστεί, ήταν σε κράτηση. Του ήταν αφιερωμένη η θεατρική παράσταση του Οκτωβρίου, όπου δεν μπόρεσε να συμμετάσχει.
Οι «σκούπες», οι συλλήψεις και οι απελάσεις αποτελούν πάντα μια τεράστια συναισθηματική επιβάρυνση και για τον περίγυρο του κρατούμενου. Βοήθεια σε προσωπικό επίπεδο και βέβαια υπάρχει, αλλά τα Πίσω Θρανία ως συλλογικότητα δεν θέλουν να σηκώνει μόνο ένα άτομο το βάρος της πρακτικής και συναισθηματικής στήριξης των κρατούμενων. Αντιμετωπίζεται από όλη την ομάδα, που λαμβάνει από κοινού αποφάσεις συμπαράστασης και βοήθειας. Στους κρατούμενους προτείνονται νομικοί σύμβουλοι και οικονομική υποστήριξη για δικαστικά έξοδα και τα συναφή. Ορισμένοι δέχονται αυτή τη βοήθεια, άλλοι όχι: οι μετανάστ(ρι)ες έχουν συχνά τα δικά τους δίκτυα, μερικές φορές πιο αποτελεσματικά από εκείνα των Πίσω Θρανίων.
Οι εφημερίδες
Η πρώτη ψηφιακή εφημερίδα των Πίσω Θρανίων εκδόθηκε τον Ιανουάριο 2022 (στα EL και EN, εδώ). Ακολούθησαν οι έντυπες εκδόσεις, όπου δημοσιεύονται μ.τ.α. και κείμενα των μαθητ(ρι)ών.
Το εξώφυλλο της έντυπης έκδοσης 2023:
Από τα περιεχόμενα:
Κείμενα σχετικά με τα αγαπημένα σημεία των μαθητών
Το πρώτο κείμενο αριστερά είναι γραμμένο στα ισπανικά:
Μου αρέσει πολύ να σκαρφαλώνω στο όρος [εννοεί: στον λόφο] Λυκαβηττός. Είναι το ψηλότερο βουνό [και εδώ εννοεί: ο υψηλότερος λόφος] της πόλης, από όπου μπορείτε να δείτε μια πλήρη θέα της πόλης και της μητροπολιτικής περιοχής της Αθήνας. Είναι απίστευτο να μπορείς να βρεις έναν τέτοιο λόφο στη μέση της πόλης. Επίσης αν ανεβείτε την ώρα του ηλιοβασιλέματος μπορείτε να επιλέξετε ένα καλό σημείο για να παρακολουθήσετε τη δύση του ήλιου από ψηλά και να θαυμάσετε τα χρώματα του ουρανού.
Estefanía
Παρόν και μέλλον
Τα Πίσω Θρανία ήταν και είναι μια πολύ γνωστή πρωτοβουλία στον εκπαιδευτικό χώρο, ειδικά στους εκπαιδευτικούς που ασχολούνται με ζητήματα ισότητας και δικαιωμάτων παιδιών και ενηλίκων προσφύγων και μεταναστ(ρι)ών. Στους κύκλους αυτούς έχει μεγάλο κύρος.
Ευχόμαστε στα Πίσω Θρανία και στο μέλλον καλή δύναμη και ευρεία οικονομική υποστήριξη για την παροχή γλωσσικών δεξιοτήτων και εκπαιδευτικών ευκαιριών σε μετανάστες και μετανάστριες, αλλόγλωσσους σπουδαστές και σπουδάστριες, και για την προώθηση πρακτικών σχέσεων αλληλεγγύης – τόσο μεταξύ ντόπιων και μεταναστών όσο και μεταξύ μεταναστών από διαφορετικές χώρες προέλευσης!
::: περαιτέρω σύνδεσμοι:
Τα Εξάρχεια στη Βικιπαίδεια εδώ
Η ιστοσελίδα των Πίσω Θρανίων εδώ (στα ελληνικά, αγγλικά, αραβικά, περσικά, γαλλικά και κουρδικά) με χάρτη της περιοχής
Οι δραστηριότητές της πρωτοβουλίας εδώ (στις παραπάνω γλώσσες). Ιδανικός ιστότοπος για ξεφύλλισμα, μ.τ.α. με υλικό εκμάθησης γλώσσας για κατέβασμα εδώ
Πρόσφατο άρθρο για την Αρλέτα εδώ
Κείμενο: Α. Τσίγκας. Ευχαριστώ τις Η.Μ. και Χ.Κ. για τα στοιχεία, το υλικό και τον κατατοπισμό. Φωτογραφίες: Πίσω Θρανία.
Παράρτημα
Η αυτοεικόνα της πρωτοβουλίας στο επίκαιρο φυλλάδιο που διανέμει:
Αυτή η καταχώρηση είναι διαθέσιμη και στα: