Μέραπφελ, Ζανίν

Βιογραφικό και έργο

Η Ζανίν Μέραπφελ γεννήθηκε στην Αργεντινή, πήγε στο Μπουένος Άιρες για τη Σχολή Δημοσιογραφίας και εργάστηκε κατόπιν στη χώρα της ως συντάκτης και ανεξάρτητος δημοσιογράφος. Από το 1964 μέχρι το 1968 είχε εγγραφεί –ως μία από τις πρώτες γυναίκες– στο Ινστιτούτο Κινηματογράφου της Ακαδημίας για Ντιζάιν της πόλης Ουλμ, όπου σπούδασε κοντά στους καθηγητές Alexander Kluge και Edgar Reitz.

Μέχρι τα τέλη του 1970 συνέχισε να εργάζεται ως ανεξάρτητος δημοσιογράφος και έκανε σεμινάρια ταινιών στην Ουλμ και στα Ινστιτούτα Γκαίτε σε διάφορες χώρες. Το 1980 γύρισε την πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους, «Malou», που βραβεύτηκε στις Κάννες με το βραβείο της Κριτικής Επιτροπής της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI και στα φεστιβάλ κινηματογράφου στο Σαν Σεμπαστιάν και στο Σικάγο με τα μεγάλα βραβεία. Το 1981 ακολούθησε το ντοκιμαντέρ «Στη χώρα των γονέων μου». Το επόμενο ντοκιμαντέρ της «Η Κυμινοτουρκάλα πηγαίνει» κέρδισε το 1985 στο Φεστιβάλ Βερολίνου το Interfilm Award της Ευαγγελικής Κριτικής Επιτροπής και το βραβείο των Γερμανών Κριτικών Κινηματογράφου. Στην ταινία «Οι ερωτευμένοι» του 1987 η Ζανίν Μέραπφελ αφηγείται την ιστορία μιας αναζήτησης πατρίδας από τη νέα γενιά των «γκασταρμπάιτερ», συντριμμένους μεταξύ της χώρας των γονέων τους και του τόπου των παιδικών τους χρόνων.

JEANINE MEERAPFEL-2012 copy

Jeanine Meerapfel, ©Joze Rehberger Ogrin/Malena Filmproduktion

Στοιχεία

σκηνοθέτιδα
γενν. στην Αργεντινή
ζει στο Βερολίνο

Ιστοσελίδα: www.meerapfel.com, www.malenafilm.com

 

 

 

Από το 1986 μέχρι το 1989 εργάστηκε για το ντοκιμαντέρ «Desembarcos – δεν υπάρχει λησμονιά» που αναφέρεται στην περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας στην Αργεντινή. Η ταινία τιμήθηκε το 1990 με το βραβείο της πόλης του Στρασβούργου και το βραβείο «El caimán barbudo» στο Φεστιβάλ της Αβάνας. Το 1988 η Ζανίν Μέραπφελ ολοκλήρωσε επίσης την ταινία «La Amiga», όπου πρωταγωνιστεί η Liv Ullmann. Ακολουθούν πολλά βραβεία και υποψηφιότητες για την ταινία αυτή: Γερμανικά Βραβείο Κινηματογράφου 1989, Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο Σαν Σεμπαστιάν, βραβείο OCIC Αβάνας το 1988. Η «La Amiga» αποτέλεσε την επίσημη υποψηφιότητα της Αργεντινής για το Όσκαρ.

Από το 1990 η Ζανίν Μέραπφελ εργάζεται ως καθηγήτρια στον τομέα κινηματογράφου/ τηλεόρασης στην Ακαδημία Τεχνών για Μίντια της Κολωνίας. Το 1995 ολοκληρώνει τις εργασίες για την ταινία «Amigomío», που παίρνει το Βραβείο Σεναρίου Σάαρ. Η κινηματογραφική της καριέρα τιμάται το 2000 με το Βραβείο Γυναικών Καλλιτεχνών τής Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Το 2001 ακολουθεί «Το καλοκαίρι της Άννας», όπου πρωταγωνιστούν η Angela Molina και ο Herbert Knaup. Η ταινία κερδίζει στην Αργεντινή το Ειδικό Βραβείο στο Φεστιβάλ Mar del Plata.

Στο ντοκιμαντέρ «Fictional lies on right occasions» (2003) η Ζανίν Μέραπφελ προσωπογραφεί τους Έλληνες μουσικούς Φλώρο Φλωρίδη και Μπάμπη Παπαδόπουλο. Το 2007 παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ «Mosconi oder wem gehört die Welt», όπου η σκιαγραφεί τον αγώνα επιβίωσης μιας σημαδεμένης από την ιδιωτικοποίηση πόλης τής βόρειας Αργεντινής. Το 2008 εκδόθηκε στην good!movies μια συλλογή DVD με σχεδόν όλες τις ταινίες της Ζανίν Μέραπφελ. Το 2012 έλαβε το βραβείο «Έργο Ζωής» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ίνσμπρουκ. Το 2013 κυκλοφόρησε η τελευταία της ταινία «Ο Γερμανός φίλος», μια συμπαραγωγή Αργεντινής και Γερμανίας.

Αναρτήσεις στο diablog.eu: Confusion/Diffusion

Print Friendly, PDF & Email

Αυτή η καταχώρηση είναι διαθέσιμη στα: DE