Obscuro Barroco

Η βραβευμένη ταινία της Ευαγγελίας Κρανιώτη

Η Ευαγγελία Κρανιώτη στον δρόμο της επιτυχίας! Μετά τη λαμπρή παράσταση στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου και την απονομή του βραβείου Teddy Special Jury Award, η ταινία της Obscuro Barroco τιμήθηκε πρόσφατα στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης με το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της κριτικής επιτροπής Νεότητας Φοιτητών Πανεπιστήμιων της πόλης. Ο Τέο Βότσος μας παρουσιάζει αυτό το εντυπωσιακό κινηματογραφικό έργο.

Ποτέ πριν δεν ήταν τόσο έντονη η γυναικεία παρουσία στις βραβεύσεις του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου! Για δεύτερη συνεχή χρονιά η Χρυσή Άρκτος απονεμήθηκε σε γυναίκα. Επτά από τα δώδεκα κύρια βραβεία του φεστιβάλ είχαν γυναίκες ως αποδέχτες. Μια Άρκτο, αν και στην «Teddy» εκδοχή της, είχε τελικά και η Ευαγγελία Κρανιώτη στις αποσκευές της όταν αναχώρησε μετά από δέκα συναρπαστικές ημέρες από το Βερολίνο. Για την ταινία-δοκίμιο Obscuro Barroco, γυρισμένη στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, η Ελληνίδα φωτογράφος, εικαστικός και σκηνοθέτις τιμήθηκε με το ποθητό «Teddy Jury Award».

filmplakat augen rot

Δυο ταινίες: δυο φορές στην Μπερλινάλε

Δυο ταινίες έχει ολοκληρώσει μέχρι σήμερα η σπουδαγμένη νομικός (sic!) και πολυδιάστατη καλλιτέχνις Ευαγγελία Κρανιώτη, και με τις δύο κατάφερε να συμπεριληφθεί στο επίσημο πρόγραμμα της Μπερλινάλε. Το εντυπωσιακό πολυταξιδεμένο και πολυβραβευμένο ντεμπούτο της Exotica, Erotica, Etc., μια ποιητική προσέγγιση του ναυτικού βίου και του νοσταλγικού τοπίου της θάλασσας, παρουσιάστηκε το 2015 στο «Φόρουμ του Διεθνούς Νέου Κινηματογράφου», το πρόσφατα ολοκληρωμένο δεύτερο της έργο Obscuro Barroco («Σκοτεινό Μπαρόκ») γιόρτασε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο «Πανόραμα» της φετινής Μπερλινάλε, στο σημαντικότερο, μετά από το διαγωνιστικό, τμήμα του φεστιβάλ. Και μόνο το γεγονός, ότι και οι δυο ταινίες της Ευαγγελίας Κρανιώτη, η οποία γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979 και ζει εδώ και 17 χρόνια στο Παρίσι, παρουσιάστηκαν στο επίσημο πρόγραμμα ενός από τα πιο διακεκριμένα διεθνώς κινηματογραφικά φεστιβάλ μπορεί να αξιολογηθεί ως επιτυχία. Ωσάν αυτό και μόνο να μην αποτελούσε επαρκή αναγνώριση, το Obscuro Barroco στέφτηκε και με την πρώτη τιμητική διάκριση της Μπερλινάλε.

Ένα εξαιρετικά φωτογραφημένο δοκίμιο για το «τρίτο φύλο» του Ρίο

«Αν το Ρίο Ντε Τζανέιρο ήταν άνθρωπος, θα ήταν τραβεστί», ακούμε να λέει η Λουάνα Μουνίζ, εξέχουσα μορφή της queer υποκουλτούρας της Βραζιλίας και πρωταγωνίστρια της νέας ταινίας της Κρανιώτη. «Λόγω του πλούτου του σε χρώματα, πτυχές και ερμηνείες». Έχοντας δει κανείς το έργο, μπορεί δικαίω τω τρόπω να προσθέσει: Αν η Λουάνα Μουνίζ ήταν μια πόλη, τότε θα ήταν το Ρίο Ντε Τζανέιρο. Και όντως, για το πρότζεκτ αυτό, που αρχικά ξεκίνησε ως καλλιτεχνικό πορτρέτο της μεγαλούπολης στην Κοπακαμπάνα, η Κρανιώτη δεν θα μπορούσε να βρει πιο ταιριαστό αντίστοιχο, μια καλύτερη ενσάρκωση, από αυτήν την διεμφυλική θρυλική μορφή του Ρίου. Γεννημένη ως αγόρι το 1961, ξεκίνησε σε ηλικία μόλις 13 χρονών τη μεταμόρφωσή της σε γυναίκα, εργάστηκε ως επαγγελματίας του σεξ και καλλιτέχνις και αγωνίστηκε μέχρι τον πρόωρο θάνατό της τον Μάϊο του 2017 για την κοινωνική δικαιοσύνη και την πολιτική ισονομία των τραβεστί και τρανσέξουαλ στη Βραζιλία. Η Μουνίζ δεν αξιώνει καμιά αυστηρά οριοθετημένη και στέρεα δομημένη ταυτότητα, τοποθετείται επέκεινα της διαλεκτικής αρσενικού-θηλυκού, ούτως ειπείν ως «τρίτο φύλο».

Όπως κανείς άλλος, η Μουνίζ είναι με αυτόν τον τρόπο το ιδανικό πρόσωπο να μας συνοδεύσει με τη φωνή της στο «Τρίτο φύλο του Ρίο» (τίτλος του ντοκιμαντέρ της Μαριάνε Γκρέμπερ για την Λουάνα Μουνίζ, γυρισμένο το 2008 για την Κρατική Αυστριακή Τηλεόραση ORF). Ακριβώς σ’ αυτόν τον σκοτεινό (όλα σχεδόν τα γυρίσματα έγιναν κατά τη διάρκεια της νύχτας) και μπαρόκ (με την πορτογαλική έννοια της λέξης, το παράξενο, αλλόκοτο) ενδιάμεσο κόσμο του «τρίτου φύλου» του Ρίο, σε βιόκοσμους εκείθεν κάθε ταυτοτικής σήμανσης -σεξουαλικής και κοινωνικής-, σε θολά, τέλος, όρια και σε ασαφείς ταυτότητες θέλει η Κρανιώτη με το Obscuro Barroco να στρέψει το βλέμμα μας. Και ως δια μαγείας ξεδιπλώνει με μια υπνωτική ροή σαγηνευτικών αισθησιακών εικόνων, στην κινηματογραφική οθόνη τη φαντασμαγορία του οργιαστικού καρναβαλιού και του εκστατικού χορού γυμνών σωμάτων που αντιστέκονται στις φυλετικές ταξινομήσεις, ενώ δεν λείπει και η κοινωνική διάσταση, καθώς στον εκστασιακό ρου των εικόνων παρεμβάλλονται σκηνές πολιτικής διαμαρτυρίας. Σε αναλογία με τη νουβέλα Aqua Viva (Ζωντανό Νερό, 1973) της σημαντικής Βραζιλιάνας συγγραφέως Κλαρίσε Λισπέκτορ (1920-1977), έργο από το οποίο η διεμφυλική ηρωίδα της ταινίας παραθέτει κατ’ ακολουθία αποσπάσματα, η Κρανιώτη σκηνοθετεί το εμπλουτισμένο με μυθοπλαστικά στοιχεία ντοκιμαντέρ-δοκίμιο κυρίως ως στιλιζαρισμένο διάλογο μεταξύ της Λουάνα Μουνίζ, στην οποία εξάλλου αφιερώνει την ταινία της, και του Ρίο ντε Τζανέιρο.

Όπως και στην πρώτη της ταινία η Κρανιώτη εντυπωσιάζει εδώ εκ νέου με την εξαιρετική της εικονοπλασία. Άλλοτε αφήνει την κάμερα να ίπταται αιθέρια πάνω από το πανόραμα του Ρίο, άλλοτε, με πολύ κοντινές λήψεις, ψηλαφίζει κυριολεκτικά τη στιλπνή επιδερμίδα των ορχουμένων σωμάτων. Μαζί με το συναρπαστικό μοντάζ του Γιώργου Λαμπρινού και την υπέροχη ηχητική επένδυση του Ζερόμ Γκοντιέρ, η Κρανιώτη επιτυγχάνει, μετά το «Exotica, Erotica, Etc.», για άλλη μια φορά να αποτυπώσει την προσωπική της κινηματογραφική γραφίδα, καταθέτοντας ήδη από το ξεκίνημα της κινηματογραφικής της καριέρας μια εικαστική γλώσσα και ένα αισθητικό στιλ που υπόσχονται πολλά για το μέλλον.

Η τιμητική διάκριση με το Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στα φετινά Teddy Awards, με τα οποία εδώ και 31 χρόνια την παραμονή της Τελετής Λήξης βραβεύονται ταινίες από το συνολικό πρόγραμμα της Μπερλινάλε που έχουν ως θεματική τον κόσμο των queer, επιβεβαιώνει την πρόγνωση αυτή. Η κριτική επιτροπή αιτιολόγησε την επιβράβευση του Obscuro Barroco λέγοντας πως η ταινία «μας μεταφέρει σε μια ζωηρή και σουρεαλιστική πόλη, σε ένα καρναβάλι ονείρων και εφιαλτών, που παρακολουθούμε μέσα από τη ματιά μιας θρυλικής queer φιγούρας. Με τη διαπρεπή κινηματογραφία, την ποιητικότητα και τον ερωτισμό του, το εντυπωσιακό και εξαιρετικό όραμα της σκηνοθέτιδος μας καθηλώνει – ένα καινοτόμο καλλιτεχνικό επίτευγμα.»

Περισσότερες πληροφορίες: www.berlinale.de

Print Friendly, PDF & Email

Αυτή η καταχώρηση είναι διαθέσιμη στα: DE

Γράψτε σχόλιο

Η διεύθυνση του ηλεκτρονικού σας ταχυδρομείου δεν θα είναι δημόσια ορατή. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *. Το σχόλιο που μας στέλνετε αποθηκεύεται στη βάση δεδομένων μας. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στη » Δήλωση περί Απορρήτου